Blog


Iguana Music Club, Srem – March 11th, 2017

More articles

Iguana Music Club, Srem – 11 maart 2017

Weinig geslapen, maar toch vol energie begin ik aan mijn dag. De zon schijnt door de dakraam op mijn hoofd, ik glimlach en ik denk: Het zit toch eigenlijk in de kleine dingen… Dat heb ik ondertussen al wel geleerd. Het is soms moeilijk maar je moet af en toe eens proberen stil te staan bij de kleine dingen, je gedachten even leeg te maken, je focus te verleggen.  Een zonnestraal, een vogel die fluit, een vlieg die zijn weg naar buiten zoekt en tegen het raam blijft aantikken, een voorbijganger, whatever… Gewoon even ZIJN…. heerlijk.

Kate

Al snel word ik terug (zonder ik het wil want mijn bedje is nog te warm) in mijn drukke weekendplanning ondergedompeld. Het is ondertussen al 8 uur dus ik moet fullspeed alles bij elkaar nemen en naar de luchthaven vertrekken! Nog snel een koffie en een vitamineshake, alles dubbelchecken zodat ik zeker niets vergeet en off I go. 

Met m’n handbagage die bijna uit z’n voegen barst (want ik heb het weer veel te vol geladen) vertrek ik richting Zaventem. Een heerlijke zon en rustige wegen brengen me terug even tot inkeer. Het mooie nummer van Lianne la Havas – Ghost staat op repeat tot ik aankom in de drukte van de luchthaven. Over Frankfurt vlieg ik naar Poznan, ik heb nog een hele trip voor de boeg. Ik reis alleen en mijn vrienden verklaren mij gek 🙂 Ik vind het zo gek nog niet. Na 16 jaar reizen en performen weet je hoe het allemaal in z’n werk gaat. Ik kan ook best genieten van alleen te reizen. Ik doe gewoon alles op mijn eigen tempo, ik drink een lekkere cappuccino en kom, ik drink er nog één! Ik lees de krant en wacht tot het tijd is om op automatische piloot naar de gate te slenteren.

Na zeven uur vertoeven in luchthavens kom ik eindelijk aan op de bestemming van het hotel, Poznan (PL). Mijn promotor van Polen vraagt zoals altijd even bezorgd en lief: “Ben je moe?” “Yes a little” zeg ik al snel. Mijn kleine wallen onder mijn ogen hebben het verraden: te weinig slaap en te drukke dagen! Gelukkig kan ik nog even slapen voor ik naar de club vertrek. Na twee uurtjes slaap ben ik er weer bovenop. Ik maak me klaar en verbrand mijn vinger aan mijn te hete krultang maar the show must go on. 🙂 Nog snel wat M&M’s naar binnen spelen en ik ben ready to go. 😀 

Ik heb nog een autorit van 50 minuten voor de boeg tot aan de Iguana Music Club, ideaal om terug tot rust te komen. Ik zet een muziekje op, dit keer Sampha – (No One Knows Me) Like the Piano… om even mijn gedachten leeg te maken. Het voelt heerlijk om op deze manier mijn energie op te laden zodat ik mijn beste beentje kan voor zetten en om de mensen te laten genieten van mijn muziek!

De Poolse fans staan al een tijdje te wachten voor ik arriveer.  Ze zijn altijd zo lief voor me. Ik knipoog en ik nodig ze uit in de backstage want daar houden van. In mijn kleedkamer bied ik ze een drankje aan, vinden ze snoep en allerlei lekkers in overvloed. Fier nemen ze een drankje…. “Thank you Kasia” 😉 

Het is tijd om op te gaan. Een kleine vlaag van zenuwen giert door mijn lichaam maar voor ik het zelf besef, sta ik op het podium. Ik vraag mezelf af of de mensen me wel zien staan door de rook op het podium, blijkbaar wel… oef 🙂 De beats pompen door de speakers, de goede vibe voel ik al meteen. In hun beste Frans brullen de fans luidkeels mijn liedjes mee. Mensen zo te zien dansen en zingen, maakt me gelukkig wetende dat ieder van hen hun problemen kunnen loslaten en zich volledig kunnen laten gaan.

Deugd aan mijn hart.

Iguana

Al snel is het weer voorbij en dat is altijd wel een vreemd moment. De overgang van volle aandacht naar plots bijna niets meer. Het doet iets met je hoofd, met je mind… Ik neem nog een slok Poolse vodka en een broodje met kaas. Daarna is het tijd om te terug te rijden. Maar eerst deel ik nog handtekeningen uit en neem ik enkele selfies met de fans. Twee uur ‘s nachts, ik stap de auto in, maak het mezelf comfortabel en zet de zetelverwarming aan. Binnen de kortste tijd dommel ik moe maar voldaan in. Ik droom van mijn bedje en voor ik het weet is het ochtend, eentje om U tegen te zeggen: volle zon, energie, zalig! Ik zet mijn koffietje nog snel op Instagram en schakel mezelf naar ‘home modus’, relax om naar huis te reizen. Gerust en voldaan naar mijn eigen bedje, heerlijk. 

 

 

Iguana Music Club, Srem – March 11th, 2017

With a little bit of sleep, but a lot of energy, I decided to start my day. The sun is shining, through the rooftop window, I smile and I think: it’s the little things that so often go unnoticed… That’s one thing I’ve learned by now, try to appreciate every small thing you have in life, clear your head once in a while and focus on the good things. Like the sunlight, a whistling bird, a passer-by just whatever you see… Just trying to ‘BE’… Before I know I get back with my two feet on the ground and get sucked into the busy weekend-life.

Right now, it’s eight in the morning and I need to pack my things on full speed to get to the airport. But before leaving the house, I still have some time left to drink a coffee, a vitamin shake and for a check to see if I packed everything.  Off I go. With my trolley that is about to burst (because I’ve packed too much stuff), I leave to Zaventem (Brussels). The sun is still shining and the trip couldn’t be more peaceful than it is today. With the lovely Lianne la Havas singing ‘Ghost’ on repeat, I’m driving to the airport. After a stop in Frankfurt, I finally arrive in Poznan, Poland, what a trip… For once, I’m travelling alone, without a tourmanager or a friend to join me. My friends think I’m crazy for doing this all alone. But to be honest, it doesn’t seem so crazy to me as it is to them. After 16 years of travelling and performing, you know how the trip will be. Sometimes, travelling by myself can be relaxing because I can decide when I’ll go to the gate (on autopilot :’) ) or if I can have another cappuccino or just read the paper while listening to a good song on my iPhone.

After being in airports and on airplanes for over 7 hours, I finally arrive at my destination, or at least the destination where my hotel is located. My booking agent from Poland is waiting to pick me up and as worried as always, he asks me if I’m tired. “Yes a little” is my quick answer. I guess the small bags under my eyes are telling him… 😀 Too little sleep and busy days, what do you expect? 😉 Luckily there was some time to do a quick nap before going to the Iguana Music Club in Srem. After two hours I woke up, did my make up and burned my finger on the hot curling iron but hey, the show must go on! I quickly grab some M&M’s and I’m ready to go!

Time for a 50 minute drive to the club, the perfect time to relax and listen to some music. This time I put on Sampha – (No One Know Me) Like The Piano. A great song to clear my head and focus on the performance I’m about to do. My Polish fans are already at the venue way before my show starts. They’re always kind to me and with a quick wink 😉 I invite them to the backstage (because I know they really like that). Time to share my candy and drinks that the club provided in the backstage. They proudly take a drink and say “Thank you Kasia” 😉 (Kasia is Polish for “Kate”)

I’m starting to get a little nervous but before I know, I’m on stage wondering if they can even see me with the amount of smoke (from the hazer) on stage. But they obviously can :’) There is a good vibe in this club, I can feel it. As good as they can, they sing along to French songs. It makes me happy seeing them dance and sing, knowing that everyone can enjoy the show and forget everything for a moment.

After 30 minutes, the show’s over and it’s always a little weird. From full attention to suddenly none. I take another sip of Polish Vodka and a cheese sandwich. It’s time to go back to the hotel but I take some time to give the fans an autograph or take a selfie with them. 2 am, I get in the car, lay back a little, seat heating on, no longer than 3 minutes and I’m asleep. I’m tired but satisfied. Dreaming about my bed and before I know it’s time to get back to Belgium. The sun is shining and it gives me energy, I love it. A quick Instagram post of my coffee and I’m ready to go home.